Ik heb een diagnose…

sasha freemind nXo2ZsKHTHg unsplash scaled - Ik heb een diagnose...
Photo by Sasha Freemind on Unsplash

Ik ben lang afwezig geweest hier, en dat heeft een reden. Dit kan best eens een lang verhaal worden. Het lijkt me het beste om maar bij het begin te beginnen.

Vreemd kind

Toen ik nog een klein meisje was, had ik het gevoel dat ik anders was. Ik had moeite om vriendschappen te sluiten, en anderen begrepen me niet. Hoe ik me moest gedragen, keek ik grotendeels af bij anderen, ik nam een rol aan. Ik ben nooit getest, want ondanks lichte zorgen van mijn ouders, vond school dit niet nodig, ik kwam immers meer dan goed mee met de lesstof. Er is even kort sprake geweest van hoogbegaafdheid, maar ook daarvoor ben ik niet getest, want de enige oplossing die daaraan vast zat was een klas overslaan, en daar was ik emotioneel absoluut niet aan toe.

Doordat ik anders was, was ik het mikpunt van pesterijen, van groep 1 tot op de middelbare school. Thuis was het fijn en veilig, maar op school heb ik veel trauma’s opgelopen, waar ik een heleboel van weggestopt hebt. Ik heb me laten aanpraten dat ik minder was dan de rest, dat er iets mis was met me. Ik kon nooit mezelf zijn, want dat werd niet getolereerd. Dankzij mijn ouders had ik in ieder geval een veilige haven, daar mocht ik wel zijn wie ik was.

Chaotisch en een diagnose

Tegen de tijd dat ik ging studeren, liep ik vast. Alles werd me teveel. Ik woonde inmiddels samen, en het lukte me (ons) niet om het huis op orde te houden, het leven was een grote chaos. Ik was het overzicht kwijt, en ik stopte met mijn opleiding en ging werken. We trouwden en de omstandigheden leken ideaal om aan kinderen te beginnen. Zwanger worden bleek ook een worsteling, maar dat is een ander verhaal.

Een aantal jaar later gebeurde er iets, waardoor mijn ogen werden geopend. Ik had weer een periode waarin het helemaal niet goed ging met me. Er kwam teveel op me af, en ik kreeg een burn out, met behoorlijk depressieve gevoelens. Voor het eerst in mijn leven besloot ik dat het zo niet langer meer kon, en kwam ik voor mezelf op. Huilend zat ik bij de huisarts, die me aanmeldde voor onderzoek. Helaas ging daar flink wat tijd overheen, en kwam ik daar ook flink wat tegenwerking en incompetentie tegen. Uiteindelijk kwam ik terecht bij een instelling waar ze gespecialiseerd zijn in autisme. Na een intensief traject kreeg ik de uitslag. Ik heb autisme en ADHD.

Ik ben een autist

Alles waar ik zoveel moeite mee had, werd nu verklaard. Mijn gebrek aan sociale vaardigheden, overprikkeling, chaos, maar ook hoe ik sommige vaardigheden ontzettend snel oppik en hoe ik helemaal kan opgaan in mijn interesses. Ik kan er niets aan doen, mijn hersenen zitten gewoon op een andere manier in elkaar.

Helaas lost een diagnose niets op. Ik zit nu te wachten op verdere behandeling, de intake heb ik pas in juli. Het traject om een diagnose te krijgen heeft meer dan een jaar geduurd, en omdat ik een meisje ben, hebben ze het in mijn jeugd compleet gemist. Ik ben 34, en ik moet nu mijn hele leven omgooien om eindelijk mezelf te kunnen zijn, ik heb alleen geen idee hoe en wat er dan moet veranderen. Ik ben het al zo lang gewend om “te doen alsof”, terwijl ik uiteindelijk toch weer iedere keer door de mand viel.

Voor mij is het belangrijk om het hierover te hebben, want er lopen veel mensen, vooral vrouwen, rond die anders zijn. Mensen die zich proberen aan te passen aan de norm, maar die keer op keer falen, omdat ze niet neurotypisch zijn. Anders is niet raar, de norm is niet zaligmakend, en wij mogen er ook zijn. Zonder veroordeeld en gepest te worden. Mijn leven had zo anders kunnen zijn.

In een volgend artikel wil ik het graag hebben over autisme, en wat dat voor mij precies inhoudt, want ook dat is voor iedereen anders en maakt het moeilijker om een diagnose te stellen. Het is misschien ook handig om aan te kaarten waarom een diagnose voor mij zo belangrijk was.

Klik hier voor meer informatie over autisme.

pinit fg en rect red 28 - Ik heb een diagnose...

Share:

2 Reacties

  1. Tammy
    19 juli 2020 / 18:34

    Misschien dat je het onhandig verwoord hebt en ik ken je voor de rest niet, maar niet getest worden voor hoogbegaafdheid puur omdat je alleen maar een klas omhoog kon en je dat niet aan zou kunnen? Dat klinkt imo erg zonde (ook al is het al zoveel jaar geleden) aangezien er zoveel meer oplossingen zijn dan enkel een klas overslaan. Toen ik op de basisschool kon ik dat ook niet aan, maar waren er wel tal van andere oplossingen, zoals mijn klasgenoten helpen, extra verdieping krijgen naast de reguliere lesstof en waar ik het aankon wél naar een hogere klas gaan. Daar heb je nu natuurlijk niks meer aan, aangezien we beide nu ruim volwassen vrouwen zijn, maar ik vind het alsnog belangrijk om te vermelden voor het geval je nog een greintje twijfel hebt.

    Getest worden betekent niet dat er gelijk een oplossing moet komen! Zelfacceptatie en -verbetering telt ook gewoon mee, vooral omdat je al ouder bent en je moet leren leven met je ‘flaws’ 🙂

    Anyways, goed om te horen dat je nu weet waar je aan toe bent. Heel herkenbaar verhaal ook (hoogbegaafde ADHD’ert hier). Op FB zijn er een aantal groepen die zich richten op ADHD voor volwassenen én vrouwen. Over autisme weet ik dat niet, maar die zullen er natuurlijk wel zijn. Je leert er veel over jezelf kennen en je kunt lekker je ei kwijt omdat er net zulke mensen als jij zitten!

    Veel succes nog!

    • Annika
      Auteur
      21 juli 2020 / 21:44

      Kan best dat het wat onhandig is gezegd, maar de school vond het onzin om te laten testen, ze konden het zo ook al zien, en ze boden toch een oplossing. Aangezien dat een oplossing was waar we niet achter stonden, hebben we het toen maar laten gaan. Iets anders deden ze toen niet aan, wel veel beloftes maken, maar niets nakomen. Verdieping hadden ze volgens mij nog nooit van gehoord 🙂 En ik weet ook nog, dat als de school het niet nodig vond, je zelf voor de kosten van het onderzoek moest opdraaien, geen idee wat dat toen kostte, maar ik heb de rekeningen van mijn zoon gezien, en daar kun je een leuke auto voor kopen.

      Een jaar geleden heb ik een IQ test gehad bij een instelling die mij geen diagnose wilde geven voor autisme en ADHD, dat veegden ze moeiteloos van tafel. Daar scoorde ik wel bovengemiddeld, maar volgens de instelling waar ik wel de diagnose kreeg, zou ik hoger scoren met behulp van de medicatie die ik nu slik. Voor nu zie ik daar nog even geen toegevoegde waarde in, maar misschien op een later tijdstip wel. Mijn intelligentie is op dit moment niet het grootste probleem waar ik wat mee moet.

      Bedankt voor je reactie, ik ga me zeker even verdiepen in de Facebookgroepen, want ik merk dat ik nog heel erg aan het zoeken ben naar herkenning.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram

Translate:

%d bloggers liken dit: